اساتید آموزش تمبک ما


ساز تمبک یکی از سازهای قدیمی ایرانی می باشد که در طبقه بندی سازها، جز سازهای کوبه ای قرار می گیرد.ساختار دف متشکل از پوست،چوب و زنجیر است.کلاف اصلی دف بدنه ای استوانه ای شکل از جنس چوب است که در یک طرف آن،پوست حیوانات و یا پلاستیک کشیده شده است.البته بهترین نوع دف،دف اصیل است که با پوست حیوانات ساخته می شود.تمبک را با ضربات متوالی انگشتان می نوازند.تمبک را با قرار دادن روی پا، به حالت نشسته می نوازند.تکنیکهای اجرایی تمبک فراوان است و این امر به زیبایی و تنوع صدادهی ساز کمک شایانی می کند.از تکنیکها مهم تمبک می توان به تم، بک، پلنگها و انواع ریز اشاره کرد.امروزه تمبک به عنوان یکی از مهمترین سازهای کوبه ای همراهی کننده سازهای ایرانی به شمار می رود و از پیچیده ترین سازهای کوبه ای جهان است.تُمبَک )تنبک، دمبک، دنبک یا ضَرب) یکی از سازهای کوبه‌ای پوستی است و از نظر سازشناسی جزء طبل‌های جام‌شکل محسوب می‌شود که از این خانواده می‌توان به سازهای مشابه مانند داربوکا در کشورهای عربی و ترکیه و همچنین زیربغلی در افغانستان اشاره کرد.

تنبک از نظر نوازندگی (انگشت گذاری)، رنگ های صوتی و ساختمان فیزیکی اش (در عین ظاهری ساده)، یکی از پیشرفته ترین و پیچیده ترین سازهای کوبه ای پوستی دنیا محسوب می شود،مهمترین ساز کوبه ای پوستی زمان ما که سالهاست مورد توجه موسیقیدانان ایران است، اگر نگاهی به تاریخ جدید تنبک نوازی بیندازیم متوجه می شویم که این ساز قبل از حضور حسین تهرانی- پدر تنبک نوازی نوین ایران – ( و مشوقانش مانند ابوالحسن صبا و حسین دهلوی) جایگاه موجه و قابل توجهی در تاریخ موسیقی ایران نداشت و پس از تلاش ها و تعمق های زیادی که برای احیاء مجدد آن توسط این استادان و بعضا شاگردان آن ها صورت گرفت، در حال حاضر تنبک به عنوان ساز لازم و ثابت ارکسترهای ایرانی رسیده و حتی سال هاست که در مقام تکنواز هم نقش آفرین است. همزمان با تلاش های دقیق حسین تهرانی در موسیقی تنبک، شاگردانی که مکتب او را دیده بودند نیز با فعالیت زیادی در ارکسترهای مختلف و نوازندگان مشهور همراه شدند. حسین تهرانی به مانند بسیاری از استادان آن زمان که شاگردانشان تکرار استاد نبودند، شاگردانی تربیت کرد که در انواع سبک ها می نواختند و هر کدام در همکاری با ارکستر، همنوازی با یک نوازنده و تکنوازی هایشان دارای شگردهای خاصی در استفاده از تکنیک ها و ریتم های مختلف بودند. تمبک بنا به مستندات زیر دارای قدمتی همپای تمدنهای کهن ایران است.شکل متعلق به طبل ساغری از جنس گل پخته تزئین شده، یافت شده درآلمان و متعلق به دوره نوسنگی بالایی (حدود ۲۵۰۰ سال پیش)می باشد. به این ترتیب طبلهای ساغری(که تمبک نیز گونه ای از آن است) گسترش جغرافیایی وسیعی را در اعصار و قرون مختلف نشان می دهند. امروزه می توان گونه هایی دیگر را در آفریقا، شبه قاره هند و آسیای جنوب شرقی مشاهده نمود.

مشاوره رایگان